post

Vijftiende titel Wartenhorst bij NK Schoonrijden

UTRECHT – Voor de schoonrijders wordt het seizoen elk jaar begin maart afgesloten met het NK op de Vechtsebanen in Utrecht. Na zes regionale wedstrijden door het land zijn hier als kroon op het schaatsjaar de nationale titels te winnen. Dit keer was er bovendien een nieuwe onderdeel aan het programma toegevoegd: formatie-schaatsen.

Het nieuwe element is in het leven geroepen om het schoonrijden aantrekkelijker en laagdrempeliger te maken. Er wordt gereden in groepen van zes rijders: drie dames en drie heren en ook niet-licentiehouders kunnen er aan deelnemen.

Het is ontzettend leuk om te zien, mede omdat de verschillende teams hun outfits prachtig op elkaar afstemmen. Zo heeft het team uit Alkmaar allemaal zelf gebreide, gele truien aan. Wedstrijdleider Ad Augustinus: “Dit schaatsen in formatie doen we dit jaar voor het eerst en elke baan stelt een team samen: dat levert zes teams op. We willen even kijken of het aanslaat, maar zo te zien vindt iedereen het leuk.”

Klasse apart

De officiële titelstrijd bij de mannen is al jaren niet echt spannend. Henk Wartenhorst is een klasse apart: hij heeft al veertien keer gewonnen en gaat op voor zijn vijftiende titel. En die wint hij, zoals ook in voorgaande jaren, met overmacht. Een unieke prestatie. Toch denkt hij niet aan stoppen. “Het blijft mooi, deze sport. Ik verzorg ook trainingen in Hoorn. Dat is een leuke, gezellige groep en daar geniet ik erg van. Maar tussendoor wil ik toch ook graag voor mezelf schaatsen, want ik wil actief en fit blijven.” Piet Heneweer wordt, evenals vorig seizoen, tweede en het brons is voor Jan Wit.

De damescompetitie is een stuk spannender want jaarlijks wordt er op het scherp van de snede gestreden door een aantal vaste concurrenten: Wil van Schaik, Alie Hakkert en Thea den Hollander. Door het seizoen heen hadden ze alle drie al één of meer regionale wedstrijden gewonnen. Dit keer rijdt Thea zeer sterk: ze wint zowel de eerste als de tweede ronde met ruime voorsprong. Wils beoordelingen van de eerste ronde vallen wat tegen, maar dat maakt ze ruimschoots goed in de tweede en het klassement brengt haar toch nog naar de derde plaats. Het zilver is voor Alie Hakkert, al zijn de verschillen klein.

Topvorm

Bij de paren kwamen alle toppers opnieuw in actie. Alie Hakkert en Piet Heneweer, al jaren samen een succesvol koppel, hadden gedurende het seizoen verschillende keren de overwinning aan Wil van Schaik en Henk Wartenhorst moeten laten. Deze dag zijn ze echter in topvorm. Ze winnen twee van de drie figuren met overmacht en leggen daarmee de basis voor de titel. De derde plaats is voor Thea den Hollander die ook met Wartenhorst rijdt.

In de A-klasse bij de heren werd Mart Kuiper kampioen. Vorig jaar behaalde hij, als debutant, al verrassend een derde plaats. Dit keer werd hij de winnaar, al was het verschil met de nummer twee, Dorus Borst, klein. De derde plaats was voor Wiebe Blauw.

Foto’s: Sander Chamid
Bron: schaatsen.nl
post

Zwieren met schwung

Op 8 januari zijn de kampioenschappen Schoonrijden van het Gewest Noord-Holland / Utrecht gehouden op IJsbaan de Meent in Alkmaar. 40 deelnemers uit heel Nederland zwierden sierlijk over de baan. Zowel in de Hoofdklasse als in Klasse A werd in twee rondes gestreden om de individuele prijzen en in drie figuren om de eerste plaats bij de paren.

De Landelijke Vereniging van Schoonrijders organiseert vijf keer per jaar kampioenschappen, iedere keer in een ander Gewest. Het gaat erom sierlijke bogen te maken door met je lichaam op de buitenkanten van de schaatsen over te hellen. Dit werd in Alkmaar het beste uitgevoerd door mevrouw A. Hakkert uit Soest en de heer H. Wartenhorst uit Heerhugowaard. Bij de paren waren mevrouw A. Hakkert en de heer P. Heneweer uit Nieuwe Niedorp winnaar van de Hoofdklasse. In Klasse A gingen de prijzen naar mevrouw E. Adriaansen uit Steenbergen, de heer N. Glas uit Den Helder in de categorie individu en mevrouw M. Porsius uit Akersloot en de heer W. Blauw uit Steenwijk bij de paren.

Schoonrijden is ideaal voor mensen die graag schaatsen, maar die niet meer per se hard hoeven te rijden. De sierlijkheid en de gezelligheid zorgen er in combinatie met de juiste technieken voor dat je uren over het ijs kun zwieren. “Als je de juiste cadans te pakken hebt, gaat het zo lekker! Die schwung als je over het ijs heen gaat…,” vertelt Piet Heneweer, winnaar bij de paren. Meer en meer mensen ontdekken deze sport. “In de afgelopen jaren heeft de vereniging in Alkmaar 14 nieuwe leden mogen verwelkomen,” aldus Heneweer.

De Trainingsgroep Alkmaar traint iedere zaterdag van 19:00 tot 21:00 uur in IJsbaan De Meent. U bent van harte welkom om eens deel te nemen aan een proefles. Hiervoor is het niet noodzakelijk dat u al kunt schaatsen. Hebt u zelf geen schaatsen, dan kunt u deze kosteloos lenen van de vereniging. U hoeft geen speciale kleding te dragen. Wel dient u voor handschoenen te zorgen; deze zijn verplicht op de ijsbaan.

Bron: Alkmaar Sport.
Foto: Alkmaar Sport.

De volledige uitslag kunt u vinden op de pagina Wedstrijduitslagen.

post

50ste editie Kouwe Drukte

Verzamelkring Stichting De Poolster heeft in april het 50ste nummer van haar periodiek Kouwe Drukte uitgegeven. Dit nummer bevat een Canon van de Winter met 50 items die door bestuur en donateurs is samengesteld. De canon gaat over schaats- en ijsverhalen vanaf de 12e eeuw tot heden en elk item is voorzien van leuke en bijpassende illustraties.

Verzamelkring Stichting De Poolster is in 1974 opgericht. De 160 leden verzamelen historische objecten en informatie die te maken hebben met de schaats- en wintercultuur in Nederland. Het bevat uiteenlopende onderwerpen van Elfstedentocht tot (schaats)- postzegels, van de geschiedenis van de schaats en het schaatsen tot tegeltjes met ijstaferelen. Vrijwel alle schaatshistorici en musea waarin de schaatscultuur een prominente rol speelt zijn lid van De Poolster. Door haar publicaties en onderzoek houdt De Poolster het Nederlandse schaatsculturele erfgoed levend.

In het 50ste nummer van Kouwe Drukte is ook aandacht geschonken aan het schoonrijden. Het artikel “1600 tot heden Schoonrijden”, geschreven door LVS-secretaris Wiebe Blauw, staat op pagina 14. U kunt het 50ste nummer hier lezen: Kouwe Drukte – editie 50.

Meer informatie kunt u vinden op de website www.verzamelkringdepoolster.nl. Daarop vindt u ook eerder verschenen nummers van Kouwe Drukte.

post

‘Het gevoel dat je zweeft over het ijs’

Wekelijks schaaft Wiebe Blauw (62 jaar) aan zijn techniek voor het schoonrijden, een discipline van het schaatsen die hij nog niet zo heel lang beoefent, maar waar hij wel zijn hart aan verloren heeft.

Tot een jaar of acht geleden reed Wiebe Blauw voornamelijk toertochten. Maar toen er na de laatste Elfstedentocht jaren achter elkaar geen natuurijs was, ging hij op zoek naar een andere manier om toch te kunnen blijven schaatsen. “Ik wilde wel eens iets anders. En door mijn lidmaatschap van verzamelkring ‘De Poolster’ en mijn voorliefde voor oude schaatsen en de historie van het schaatsen was de overstap naar het schoonrijden eigenlijk een logische.”

Het schoonrijden beviel meteen goed. “Het is een heel technische manier van schaatsen, maar dat pikte ik makkelijk op en ik deed ook al snel mee aan wedstrijden. Toen was ik helemaal verkocht, want het is behalve een prachtige sport ook een heel gezellige tak van het schaatsen. De schoonrijders kennen elkaar bijna allemaal, je rijdt altijd met elkaar en de sfeer is geweldig. Het is ook een sport die je tot op hoge leeftijd kunt beoefenen. Voor mij is het belangrijkste dat ik mezelf nog steeds kan en wil verbeteren én de gezellige sfeer.”

Typisch Nederlandse sport

Inmiddels is Blauw, die ook een aantal boeken schreef over de geschiedenis van schaatsen, secretaris van de LVS (Landelijke Vereniging van Schoonrijders). “Ik vind het belangrijk dat deze oude, typisch Nederlandse, sport behouden blijft en via de vereniging kunnen we zorgen dat het schoonrijden meer in de publiciteit komt. Dat doen we bijvoorbeeld door regelmatig clinics te verzorgen. En het gaat goed de laatste tijd, want niet alleen slaan die clinics goed aan, sinds kort is Ard Schenk ambassadeur.”

“Onlangs is de sport ook nog erkend als Cultureel Erfgoed. Hierdoor groeit het aantal schoonrijders gelukkig weer en er zitten zelfs wat jongere deelnemers bij. En dan vinden wij vijfenveertig-plus al jong. Het is natuurlijk wel een prachtige, maar ook een vrij traag ogende sport, dus we snappen heus wel dat jongeren er niet snel voor kiezen. Maar als je vijftig bent en je begint, kun je zo nog dertig jaar mee!”

Blauw blijft graag toertochten rijden, maar kan dat prima combineren met het schoonrijden. “Het is natuurlijk wel even overschakelen, maar juist de combinatie vind ik leuk. En hoe heerlijk het ook is om een tocht te rijden, ook tijdens het schoonrijden geniet ik enorm. Het gevoel dat je krijgt wanneer je met die brede slag over het ijs glijdt is nergens mee te vergelijken. Het voelt of je moeiteloos rijdt: een gevoel dat je zweeft over het ijs…”

In het kader van de KNSB Schaatsweek worden diverse personen in en om de schaatssport gevraagd waarom zij schaatsfan zijn. De KNSB Schaatsweek is van 26 december 2013 tot en met 5 januari 2014. Tijdens deze periode wil de KNSB iedereen laten zien hoe leuk schaatsen is. Samen met haar partners, zoals verenigingen en ijsbanen, biedt de KNSB een breed aanbod aan schaatsactiviteiten aan. Activiteiten om zelf te schaatsen en (top)evenementen om naar het schaatsen te kijken.

Tekst: Marjon Labordus
Bron: schaatsen.nl
post

Schoonrijden als immaterieel cultureel erfgoed

Het schoonrijden is tot nu toe naast het krulbollen uit Zeeuws-Vlaanderen en de valkerij de enige sport die erkend is als immaterieel cultureel erfgoed in Nederland. Op 5 november jl. werd Ineke Strouken, directeur van het Nederlands Centrum voor Volkscultuur en Immaterieel Erfgoed (VIE), gezeten op een duwslee door 90 schoonrijders uit het hele land onthaald om het nieuws bekend te maken. Vervolgens overhandigde Ineke Strouken een certificaat aan Emile Kallen, voorzitter van de Landelijke Vereniging van Schoonrijders (LVS), onder toeziend oog van Ard Schenk, ambassadeur van het schoonrijden, en Jan Bolt, penningmeester van de KNSB.

Schoonrijden is het achtiende erfgoed dat op de Nationale Inventaris Immaterieel Cultureel Erfgoed is geplaatst. Naar verwachting zullen aan het eind van dit jaar 43 erfgoederen op deze Inventaris staan. De komende jaren zal de Nationale Inventaris verder worden uitgebreid.

Ineke Strouken van het VIE: “Het is heel bijzonder dat het schoonrijden nu al op de Nationale Inventaris staat vóór bijvoorbeeld de Elfstedentocht. De Landelijke Vereniging van Schoonrijders kon de lange traditie van het schoonrijden heel goed aantonen. En het gaat hier om een levende traditie die gedragen wordt door een hechte gemeenschap in de vorm van de Landelijke Vereniging van Schoonrijders, gesteund door de KNSB.”

De Landelijke Vereniging van Schoonrijders is een zelfstandige vereniging, die verantwoordelijk is voor de instandhouding van het schoonrijden als cultureel verschijnsel. Als het gaat om schoonrijden als pure schaatssport fungeert de vereniging ook als sectie Schoonrijden van de KNSB (het opleiden van trainers en juryleden, het organiseren van de wedstrijden etc.). In de praktijk zijn die twee invalshoeken vaak moeilijk te scheiden. Daarom is de aanvraag om erkend te worden als cultureel erfgoed ingediend door de LVS én de KNSB samen.

Emile Kallen, voorzitter van de Landelijke Vereniging van Schoonrijders, weet dat de erkenning van het schoonrijden als cultureel erfgoed de verplichting met zich meebrengt om het schoonrijden door te geven aan komende generaties. “We hebben met steun van het Fonds voor Cultuurparticipatie, het Prins Bernhard Cultuurfonds en KPN de film ‘Schoonrijden met Ard Schenk‘ laten maken waarin het schoonrijden in de volle breedte aan bod komt: geschiedenis, techniek en beleving. Met deze film kunnen we een groot publiek van potentiële schoonrijders bereiken.”

Meervoudig Nederlands-, Europees-, Wereld- en Olympisch kampioen Ard Schenk daarover: “De basis van het schoonrijden is het overkomen, het afwisselend op de binnen- en de buitenkant rijden. Daarom pleit ik er voor om bij de training van langebaanrijders meer aandacht te besteden aan het onder de knie krijgen van de schoonrijslag. Niet alleen hebben alle schaatsers baat bij deze techniek, het draagt ook bij aan het levend houden van het schoonrijden als cultureel erfgoed. En bovendien past het goed in het beleid van de KNSB om meer uit te wisselen tussen de verschillende disciplines.”

Emile Kallen vult aan: “We bieden schaatsverenigingen proeflessen en demonstraties aan in het schoonrijden. Het is altijd het beste als mensen het zelf eens proberen en ervaren.”
Schoonrijden heeft het imago oubollig te zijn en alleen geschikt voor ouderen. Kallen: “Wij stellen ons open voor nieuwe ideeën, zowel vanuit de vereniging zelf als ook van buiten af. We hebben een commissie Vernieuwing schoonrijden ingesteld die een aantal nieuwe schoonrijfiguren heeft voorgesteld. Die proberen we nu uit. Afgelopen jaar hebben we onder andere een proefles gegeven aan studenten in Groningen en van hen feedback gekregen. En dan blijkt dat zij niet alleen geïnteresseerd zijn in de techniek van het schoonrijden, maar vooral ook in het samen schaatsen, in de beleving van het samen zweven over het ijs, zeg maar het culturele element.”

Het uiteindelijke streven van de LVS en haar ambassadeur Ard Schenk is internationaal erkend te worden door UNESCO als immaterieel erfgoed. Nederland heeft in 2012 al het UNESCO ‘Verdrag ter bescherming van het immaterieel erfgoed’ ondertekend, maar de Raad voor Cultuur is nog bezig met het opstellen van de juiste aanmeldings- en toekenningsprocedure. Voor UNESCO kan de LVS het schoonrijden niet voordragen. Dat moet de Staat der Nederlanden doen, en die wil daarbij wel zeker zijn van zijn zaak.

Ineke Strouken van het VIE merkt overigens op dat het schaatsen in Nederland in het algemeen eigenlijk ook als erfgoed zou kunnen worden aangemerkt. “Er is geen land in de wereld waar zoveel mensen zich op het ijs begeven als er sprake is van natuurijs. Maar wie is dan de aanvrager voor al die plotselinge uitingen van schaatsplezier.” Ligt hier een schone taak voor de KNSB?

Tekst: Wiebe Blauw
Foto: Martin de Jong
Bron: Magazine schaatsen.nl