post

Schoonrijden aangemeld als werelderfgoed

De Landelijke Vereniging van Schoonrijders (LVS) heeft dinsdag een aanvraag gedaan om het schoonrijden op de Nationale Inventaris Immaterieel Cultureel Erfgoed geplaatst te krijgen, meldt de LVS. De aanvraag is mede door de KNSB ondertekend.

De nationale inventaris vloeit voort uit een wereldwijd UNESCO-verdrag gericht op het behoud van levend immaterieel erfgoed in de verschillende landen. De aanvraag is opgestuurd naar het Nederlands Centrum voor Volkscultuur en Immaterieel Erfgoed (VIE), die de aanvragen voorlegt aan een speciale beoordelingscommissie.

Sinds november 2012 is Ard Schenk ambassadeur van het schoonrijden en daarmee wil hij met name steun geven aan de plaatsing van het schoonrijden op de nationale UNESCO-lijst van immaterieel erfgoed. De wortels van het schoonrijden gaan terug tot de zeventiende (Gouden) eeuw, en met enige fantasie zou je kunnen zeggen dat het de oerslag van het schaatsen is en dat andere disciplines als langebaanschaatsen en shorttrack er van zijn afgeleid.

Een belangrijke voorwaarde voor plaatsing op de Nationale Inventaris is dat de drager van het schoonrijden (de LVS) moet aangeven dat zij het schoonrijden levend houden en weten over te dragen aan nieuwe generaties. Hiervoor heeft de LVS in de aanvraag een aantal concrete voorstellen gedaan: het maken van een film over schoonrijden met prominenten, het uitleg geven aan een breder publiek wat schoonrijden precies inhoudt en het houden van clinics voor ijsverenigingen.

Ook gaat de LVS na hoe zij het schoonrijden kan vernieuwen om meer jongere generaties er bij te betrekken. Ook in dit actieplan zal Ard Schenk belangrijke een rol spelen.

Foto: Huub Snoep
Bron: schaatsen.nl
post

Schoonrijden als cultureel erfgoed officieel aangevraagd

Vandaag heeft de Landelijke Vereniging van Schoonrijders (LVS) de aanvraag gedaan om het schoonrijden op de Nationale Inventaris Immaterieel Cultureel Erfgoed geplaatst te krijgen. De KNSB heeft de aanvraag mede ondertekend.

De nationale inventaris vloeit voort uit een wereldwijd UNESCO-verdrag gericht op het behoud van levend immaterieel cultureel erfgoed in de verschillende landen. De aanvraag is opgestuurd naar het Nederlands Centrum voor Volkscultuur en Immaterieel Erfgoed (VIE), die de aanvragen voorlegt aan een speciale beoordelingscommissie.

Sinds november 2012 is Ard Schenk ambassadeur van het schoonrijden en daarmee wil hij met name steun geven aan de plaatsing van het schoonrijden op de Nationale Inventaris Immaterieel Cultureel Erfgoed. De wortels van het schoonrijden gaan terug tot de zeventiende (Gouden) eeuw, en met enige fantasie zou je kunnen zeggen dat het de oerslag van het schaatsen is en dat andere disciplines als langebaanschaatsen en shorttrack er van zijn afgeleid.

Een belangrijke voorwaarde voor plaatsing op de Nationale Inventaris is dat de drager van het schoonrijden (de LVS) moet aangeven dat zij het schoonrijden levend houden en weten over te dragen aan nieuwe generaties. Hiervoor heeft de LVS in de aanvraag een aantal concrete voorstellen gedaan: het maken van een film over schoonrijden met prominenten, het uitleg geven aan een breder publiek wat schoonrijden precies inhoudt en het houden van clinics voor ijsverenigingen.

Ook gaat de LVS na hoe zij het schoonrijden kan vernieuwen om meer jongere generaties er bij te betrekken. Ook in dit actieplan zal Ard Schenk een belangrijke rol spelen.

post

Schenk: natuurijs is het ultieme

HOOFDDORP – Hij is één van de grootste schaatsers uit de Nederlandse sportgeschiedenis en veertig jaar na zijn drie olympische titels in Sapporo staat Ard Schenk nog altijd graag op het ijs. “Ik schaats gewoon op de kunstijsbaan in Hoorn of soms op de Jaap Eden. Om het een beetje bij te houden”, zegt hij.

De 68-jarige Schenk ziet nog altijd voldoende uitdaging in de sport. Met het klimmen van de jaren is het zelfs weer wat uitdagender dan eerst. “Het is belangrijk om jezelf in conditie te houden als je ouder wordt. Ik blijf het schaatsen een uitdaging vinden omdat het om coördinatie gaat en dat wordt met de leeftijd minder.”

Zelfs met tientallen jaren schaatservaring merkt Schenk dat het aan het begin van de winter niet meteen soepel gaat. “Het gevoel is aan het begin van het winterseizoen altijd even weg. Dan moet ik een paar keer rijden om erdoor te komen. Na een paar weken denk je: ja, ik heb weer een goede slag.”

Met die goede slag komt het echte schaatsgenot ook terug. “Als het dan weer lekker gaat dan merk je dat het weer plezier geeft. Dan komt het oude gevoel weer terug, ook al gaat het dan wat langzamer dan vroeger.”

Schoonrijden

Dit jaar heeft Schenk zijn naam aan het schoonrijden verbonden. Hij is ambassadeur geworden van de sport die op dit moment een verzoek heeft lopen om door de UNESCO als wereld cultureel erfgoed erkend te worden.

De oud-langebaankampioen was meteen enthousiast toen de KNSB zich bij hem meldde met de vraag of hij zich aan de campagne en de sport wilde verbinden. “Ik hoefde er niet lang over na te denken”, zegt hij. “Ik kende de sport wel een beetje. Een zwager van me was in 1966 Nederlands kampioen. Ik was toen Europees kampioen, maar hij zei: ‘Ik ben wereldkampioen.’ Een kampioenschap schoonrijden werd immers alleen hier gehouden.”

Met het ambassadeurschap stapte Schenk ook zelf op de schoonrijschaatsen. “Dat is een uitdaging voor jezelf en voor mij in het bijzonder”, vertelt hij. “Vooral het overkomen en het buitenover rijden. Bij het langebaanschaatsen heb je ook die valbeweging, maar dan stuur je terug om rechtdoor te glijden. Bij het schoonrijden is het overkomen juist waar het om gaat.”

Het schoonrijden heeft daarom niet alleen maar waarde op zich, denkt Schenk. Ook schaatsers in andere disciplines zouden er baat bij kunnen hebben om het een keer te proberen. “Qua techniek zou het bijvoorbeeld voor de jeugd goed zijn om eens af een toe een lesje te doen.”

Natuurijs

Oud-langebaanschaatser en ambassadeur van het schoonrijden is hij nu, maar uiteindelijk is Schenk een natuurijsliefhebber. “Los van een ronde ijsbaan is schaatsen in de vrije natuur nog altijd het ultieme. Dat is fantastisch.”

Dat is, naast conditie en het plezier, ook een reden dat Schenk nog wekelijks zijn rondjes schaatst. “Altijd is er de kans dat er een goede winter komt. Daar hoop je op en daardoor denk je: ik blijf het doen. Als het dan zover is dan sta je voorbereid op het ijs.”

Tekst: Erik van Lakerveld
Foto: Huub Snoep
Bron: schaatsen.nl

Schoonrijden voorgedragen als erfgoed

AMSTERDAM – De Landelijke Vereniging van Schoonrijders (LVS) gaat schoonrijden voordragen voor de lijst van immaterieel erfgoed van de UNESCO. Dat werd woensdag bekend tijdens de jubileumdag van de 65-jarige LVS in Hindeloopen, waar ook nog een lang verloren prijs werd teruggevonden.

Foto: Huub Snoep

Wiebe Blauw (r) overhandigt het eerste exemplaar van ‘Evert Lautenbach en het schoonrijden in Nederland’ uit aan Evert Schneider.

2012 wordt het Jaar van het Immaterieel Erfgoed. Dat betekent dat de UNESCO, het werelderfgoedprogramma van de Verenigde Naties, alle landen aanspoort om op zoek te gaan naar immateriële zaken zoals dans, zang en tradities die typisch zijn voor de eigen cultuur en voor altijd behouden moeten blijven.

De Portugese muziekvorm Fado en het Zuid-Koreaanse koorddansen Jultagi zijn voorbeelden van zaken die al op de lijst van de UNESCO staan. En als het aan de LVS ligt, wordt schoonrijden hier binnenkort aan toegevoegd.

Sinterklaas

Tijdens de jublieumdag van de LVS in het Friese Hindeloopen vanwege het 65-jarige bestaan werd hiertoe de eerste stap gezet. Ineke Strouken, directeur van het Nederlands Centrum voor Volkscultuur en Immaterieel Erfgoed, sprak over het immaterieel erfgoed van de UNESCO en haar voorstel om schoonrijden voor te dragen, werd enthousiast overgenomen door de jarige vereniging.

Wiebe Blauw, bestuurslid van de LVS en schaatshistoricus, legt uit waarom: “Schoonrijden is de oervorm van de schaatsdisciplines. Het is ontstaan in de zeventiende eeuw en het moet gekoesterd worden. Om de traditie in stand te houden willen wij als LVS graag dat schoonrijden op de lijst van immaterieel erfgoed komt. Het is typisch voor Nederland.”

De Nederlandse regering heeft aangekondigd de UNESCO conventie immaterieel erfgoed op korte termijn te zullen ratificeren. Zodra dat gebeurd is, kunnen Hollandse immateriële erfgoederen – zoals bijvoorbeeld ook het Sinterklaasfeest – definitief op de UNESCO-lijst komen.

Grootste schoonrijder

Er was echter nog veel meer te doen tijdens de 65-jarige jubileumreceptie van de LVS, een vereniging van 250 actieve leden die toevallig genoeg een gemiddelde leeftijd hebben van 65 jaar. Zo openden Ad en Ineke Augustinus, ereleden van de LVS, de tentoonstelling ‘En zij schaatsten nog lang en gelukkig – heden, verleden en toekomst van het schoonrijden‘ in het schaatsmuseum in Hindeloopen.

Foto: Huub Snoep

Ineke en Ad Augustinus (r) openen tentoonstelling.

Bovendien bood Wiebe Blauw het eerste exemplaar van zijn eigen boek ‘Evert Lautenbach en het schoonrijden in Nederland‘ aan, aan de kleinzoon van de hoofdpersoon, voormalig toptennisser Evert Schneider.

Blauw is duidelijk waarom Evert Lautenbach (1879-1954) een boek verdient: “Ik zie hem als de grootste schoonrijder aller tijden. Hij is voor 1940 zeven keer Nederlands kampioen geworden.”

Zuiver

“Bovendien heeft hij een belangrijke rol gespeeld bij de KNSB om het schoonrijden in de originele vorm te houden toen de bond in de jaren ’20 de sport meer wilde opschuiven richting het kunstrijden. Hij is dus eigenlijk ook de redder van het ‘zuivere schoonrijden’. Hij was in zijn tijd ook een gewaardeerd lid van de schaatsfamilie. “Hij mocht in 1936 mee naar de Olympische Spelen in Garmisch-Partenkirchen, als baanrechter bij de langebaan”, vertelt Blauw.

Het ontstaan van het boek kwam in een stroomversnelling toen kleinzoon Evert Schneider in 2010 contact zocht met de LVS. “Hij had ons zien schaatsen”, zegt Blauw. “En hij was verbaasd dat schoonrijden nog bestond. Toen heeft hij verteld dat hij thuis nog allemaal medailles en foto’s van zijn grootvader had liggen. Daarna ben ik alles gaan uitzoeken.”

Wisselbeker

Schneider had na het in ontvangst nemen van het boek over zijn opa nog een verrassing in petto voor de aanwezigen. “In de jaren ’20 had Lautenbach de Leidse Beker vier keer gewonnen”, vertelt Blauw. “Als traditie mocht je die dan houden, maar dan moest je wel voor vervanging zorgen. Dat heeft hij nooit gedaan.”

“Maar nu heeft Evert Schneider 83 jaar later een nieuwe Evert Lautenbach Wisselbeker aangeboden aan de KNSB, twee van de oude medailles van zijn opa.”

Omdat de KNSB in de persoon van algemeen bestuurslid Jan Bolt, die het een geweldig initiatief vond, de prijs direct heeft doorgegeven aan de LVS, zal de Evert Lautenbach Wisselbeker nu uitgereikt worden aan de winnaars van het Nederlands Kampioenschap schoonrijden.

Foto: Huub Snoep

Links Jan Bolt en rechts Evert Schneider.

Al met al was het een zeer geslaagde middag in het zuidwesten van Friesland. “Ik heb me zeer geamuseerd vanmiddag”, resumeert Blauw. “Er hing een ontspannen sfeer, er waren interessante sprekers en er was ruimte voor een lach. Zoals het hoort bij schoonrijden.”

Foto’s: Huub Snoep
Bron: schaatsen.nl