post

Schoonrijden terug in Haarlem?

Nu het midden terrein van de Ijsbaan Haarlem een overkapping heeft gekregen leek het de directeur van die ijsbaan het leuk om de schoonrijders daar kennis mee te laten maken.
Deze uitnodiging hebben we van harte aangenomen. In samenspraak met hem hebben we nu de beschikking gekregen over anderhalf uur ijs en wel op 13 maart aanstaande. Wij zijn dan van harte welkom op de 60×30 baan en onze sport te promoten. Tijdstip: van 19.45 tot 21.10 uur. Het zou leuk zijn als er ook ervaren schoonrijders die avond er bij kunnen zijn. Ik denk hierbij aan rijders die in de omgeving van Haarlem wonen en nu in Alkmaar, Hoorn, Utrecht en Zoetermeer rijden. Uiteraard zijn de andere trainingsgroepen ook van harte welkom. De oudleden zullen voorzover daar de adressen nog bekend van zijn ook uitgenodigd worden. Verder hebben we alle ijsclubs die in Haarlem het ijs gebruiken op de hoogte gebracht met het verzoek dit onder hun leden bekend te maken. We hopen op veel geïnteresseerden die kennis willen maken met het schoonrijden. Kijk op de site van de ijsbaan hoe de baan er nu uitziet. Verdere informatie te verkrijgen bij Arie van Diest. 06-28263403

post

‘Schoonrijden moet je vooral op gevoel doen’

UTRECHT – Het grootste deel van de rijders bij het NK schoonrijden beoefent de sport al jaren. Uitzondering is Mart Kuiper uit Heerhugowaard. Hij is één van de nieuwelingen dit jaar en wordt door zijn mederijders een ‘aanstormend talent’ genoemd.

Dit seizoen eindigde hij vaak op één van de onderste plaatsen, maar daar zit hij niet mee. “Ik ben net begonnen en moet nog veel leren. Dat komt vanzelf, ik ben in verhouding één van de jongsten. Ik rijd nu bijvoorbeeld ook nog marathons. Weliswaar op laag niveau, maar het is toch een heel andere discipline.”

“Bij schoonrijden komt een heel andere techniek kijken. Maar ik vind het mooi en kwam via Henk Wartenhorst, die bij dezelfde club zit als ik en met wie ik al jaren rondjes rijd, in aanraking met het schoonrijden. Ik heb vorig seizoen een paar proeflessen mee gedaan en toen werd er al meteen, lekker op z’n Westfries, gezegd: ‘nou, jij kan wel pittig schaatsen, doe eens aan een wedstrijd mee’.”

“Dat leek me wel wat, dus ben ik me gaan verdiepen in de theorie en de techniek en heb dat geprobeerd te vertalen naar mijn eigen lichaam op het ijs. Want dat is best lastig: je moet statig rijden, maar ook elegant. Ik ben ook best lang met het materiaal bezig geweest.”

“Nu ga ik proberen mezelf te verbeteren, want ik heb nog wel eens de neiging om het té goed te willen doen. En dan gaat het juist fout. Dat moet ik nog afleren, want met schoonrijden moet je vooral op je gevoel werken.” Dat lukte in Utrecht: Kuiper eindigde verrassend als derde!

Emile Kallen

Emile Kallen, voorzitter van de LVS (Landelijke Vereniging van Schoonrijders) en één van de tien juryleden tijdens het NK, is blij met nieuwe gezichten. “Dat is goed voor de sport.”

Daarom is hij ook zo blij met de enthousiaste aanmeldingen voor de trainerscursus die dit voorjaar van start gaat. “Twaalf cursisten op een ledental van tweehonderdvijftig is veel, dat is super. Het is ook een mooie mix van dames en heren, Hoofdklasse- en A-rijders en uit alle trainingsgroepen in Nederland. Het wordt tijd dat het trainerskorps een beetje wordt opgeschud voor de toekomst.”

Later in het jaar begint er eveneens een jurycursus en ook daar verwacht Kallen veel van. “We hebben heel hard nieuwe juryleden nodig. We lopen hier vandaag met wel z’n tienen, maar dan mag er ook geen eentje uitvallen…”

Riet van Diemen

Aandachtig toeschouwer Riet van Diemen, inmiddels 85 jaar, bekijkt zowel rijders als jury kritisch, en met gemengde gevoelens. “Tot een paar weken geleden stond ik zelf nog op het ijs, want dat schoonrijden doe ik zo graag. Maar ik voel me niet meer helemaal zeker op m’n schaatsen en dacht: moet ik wachten tot ik een keer val en het gevaar opzoeken? Toch maar beter van niet, al gaat het me wel aan het hart, want het is een machtige sport.”

Van Diemen werd zelf verschillende keren nationaal kampioen en houdt nu in de gaten hoe de anderen het doen. “Vergis je niet, het is een zeer technische sport en de jury let overal op: houding, afzet en of de deelnemers naar het ijs kijken, want dat mag niet.”

Ze vindt het jammer dat er niet meer publiek is. “Het is zo mooi om te zien, er zou echt meer ruchtbaarheid aan gegeven moeten worden. Maar door het gebrek aan natuurijs deze winter hebben de mensen de schoonrijders weinig in actie kunnen zien. Dus ook niet in klederdracht, zoals we twee jaar geleden nog in Hindeloopen een demonstratie hebben gegeven. De mogelijkheid om reclame te maken valt een beetje weg.”

Tekst: Marjon Labordus
Foto: Sander Chamid
Bron: schaatsen.nl
post

Favorieten maken het waar bij NK Schoonrijden

UTRECHT – Traditioneel is het NK op de Vechtsebanen in Utrecht voor de schoonrijders de afsluiting van het seizoen. Er wordt gestreden op het scherpst van de snede, want het gaat immers om de nationale titels. Dit jaar is de spanning iets minder dan in voorgaande edities: het zijn vooral de favorieten die hun rol waarmaken. Voor Henk Wartenhorst is het zelfs al de dertiende keer op rij dat hij kampioen wordt!

De damescompetitie is wel eens spannender geweest: er waren seizoenen dat drie dames om en om de regionale wedstrijden wonnen en het er tijdens het NK extra fanatiek aan toe ging.

Gedreven waren de dames zeker in Utrecht, maar nadat Alie Hakkert al vier van de vijf open kampioenschapswedstrijden – in Nijmegen, Zoetermeer, Alkmaar, Tilburg en Deventer – had gewonnen, werd ook het NK een prooi voor haar.

Hoewel de tweede ronde in punten door rivale Wil van Schaik werd gewonnen, was de voorsprong van Alie na ronde één al zo groot dat de titel uiteindelijk toch ruim naar haar ging. Het brons was voor Thea den Hollander, die dit hele seizoen al bijzonder constant presteerde.

Wartenhorst

Henk Wartenhorst is bij de mannen al jaren een fenomeen. Hij werd al twaalf keer eerder Nederlands kampioen, maar bleef vooraf in Utrecht toch bescheiden. “We gaan het weer proberen”, zei hij tijdens het inrijden en dat deed hij. En ook deze keer stak hij, niet alleen tijdens het NK maar gedurende het hele seizoen, met kop en schouders boven de rest uit.

Wartenhorst won alle wedstrijden en bleef ook in Utrecht de nummers twee en drie, Piet Heneweer en Martin Reen, ruim voor. Het onderlinge verschil tussen hen is veel kleiner, dus het gevecht tussen ‘de rest’ was tijdens het NK eigenlijk spannender dan de strijd om te titel: de dertiende voor Wartenhorst!

Bij de paren kwamen de toppers opnieuw in actie. Alie Hakkert en Piet Heneweer eindigden gedurende het seizoen al vier keer als eerste, dus ook hier was het geen verrassing dat zij er met de titel vandoor gingen. Henk Wartenhorst probeerde nog wel met twee verschillende partners hun hegemonie te doorbreken, maar dat leverde hem niet meer op dan een tweede én derde plaats.

Het zilver deelde hij met Wil van Schaik, het brons met Thea den Hollander. Al mag nog wel vermeld worden dat de winnaars van de afgelopen jaren, het echtpaar Jaap en Gerda Plakman niet meededen aan het NK. Zij reden dit seizoen alleen de wedstrijd in Zoetermeer en wonnen die.

In de A-klasse was bij de heren wel een verrassende uitslag. Daar deed Ton Rosloot erg zijn best om zijn grote rivaal Nico Glas nu eens te verslaan. Dat lukte ook deze keer niet. Maar opvallend was beslist wel de derde plaats voor debutant Mart Kuiper, die het hele seizoen onderaan bungelde in de uitslag, maar nu het er écht om ging boven zichzelf wist uit te stijgen. En daar was hij zelf nog het meest verbaasd over!

Tekst: Marjon Labordus
Foto: Sander Chamid
Bron: schaatsen.nl
post

Spannende titelstrijd op NK schoonrijden

UTRECHT – Het NK Schoonrijden in Utrecht, traditioneel de afsluiting van het seizoen én een feestje voor de deelnemers, had dit keer een wat andere sfeer.

De groep schaatsers, die met elkaar omgaat als een grote familie, had net afscheid genomen van één van de pijlers van de sport en bestuurslid van de landelijke vereniging. Cees de Vries (70 jaar) was een paar dagen ervoor vrij plotseling overleden. Iedereen was aangeslagen.

Dus hing de vlag op de Vechtsebanen halfstok, werd er voor het toernooi even stil gestaan bij de vele verdiensten van Cees en reden velen met een brok in de keel. Joke van de Scheur. “Gisteravond zijn we met een groot deel van deze groep gaan condoleren. Dat zit vandaag nog in m’n hoofd. Helemaal omdat Cees er twee weken geleden bij de wedstrijd in Dordrecht gewoon nog bij was. Tijdens het rijden moet ik dat echt even van me af zetten.”

Dames

En gereden wordt er, op het scherp van de snede, want het NK is bijzonder spannend. Bij de dames gaat de strijd om de plaatsen één en twee het hele seizoen al tussen Alie Hakkert en Wil van Schaik. De vorm van de dag bepaalt steeds wie er wint en dat is de ene keer Wil en de andere keer Alie.

Ook tijdens het NK zijn kleine dingen bepalend. Hoewel Hakkert vooraf zegt extra gespannen te zijn. “Ik doe dit nu al 32 jaar, maar iedere keer als ik langs de jury rijd krijg ik knikkende knieën.” Toch wint ze, zelfs met ruime voorsprong op Van Schaik, en met gemengde gevoelens. “Gisteren heb ik nog gezegd: ik ga voor de titel en áls ik win, is het voor Cees. Bij deze!”

Heren

Bij de mannen staat Henk Wartenhorst al jaren op eenzame hoogte. Hij is dan ook al elf keer op rij Nederlands kampioen geworden, meestal met een straatlengte voorsprong op de rest. Dit jaar gaat het niet zo makkelijk, want Henk heeft er in Henny van Maanen een serieuze concurrent bij. Henny, zelf ook veelvoudig nationaal kampioen, heeft vorig jaar zijn comeback gemaakt. Toen won hij met overmacht in de A klasse en daardoor mocht hij nu in de Hoofdklasse deelnemen.

“Dat is alleen maar leuk”, vindt Wartenhorst, “want Henny zit het hele seizoen al heel kort op me: soms scheelt het maar zeven, tien of twaalf punten. Dit geeft meer spanning en ik moet flink aan de bak.” Van Maanen reed inderdaad ook nu goed, maar toch wint Wartenhorst, al is het verschil in jaren niet zo klein geweest. Het is zijn twaalfde titel.

Paren

Ook de strijd om de nationale titel bij de paren was spannender dan ooit. Het werd een nek aan nek race tussen het echtpaar dat al jaren de wedstrijd domineert, Jaap en Gerda Plakman, en het koppel Alie Hakkert en Piet Heneweer.

De ‘Plakmannen’ winnen de eerste twee figuren, Hakkert en Heneweer de derde. Het uiteindelijke verschil is slechts drie punten, maar toch prolongeert het echtpaar Plakman uiteindelijk hun titel en wordt Nederlands Kampioen.

Tekst: Marjon Labordus
Foto: Sander Chamid
Bron: schaatsen.nl
post

‘Schoonrijden zit in de lift’

Aandachtig toeschouwer bij het NK Schoonrijden is Emile Kallen, voorzitter van de LVS (Landelijke Vereniging van Schoonrijders). Hij geniet niet alleen van de spannende strijd op het ijs, maar kan ook melden dat het met deze tak van de schaatssport sinds lange tijd weer de goede kant op gaat. “We voelen dat we in een flow zitten dit seizoen!”

Er is dan ook hard aan de weg getimmerd om reclame te maken voor het schoonrijden. Kallen: “Bij alle trainingsgroepen is een aanwas van leden te zien, terwijl daar jarenlang geen sprake van is geweest. Dat is de verdienste van velen.

Er zijn dit seizoen bijvoorbeeld behoorlijk wat clinics gegeven in het land: in Dordrecht, Alkmaar, Heerenveen, Hoorn, Zoetermeer en laatst nog op de Coolste Baan van Nederland in Amsterdam. Dat levert dan weliswaar niet meteen tientallen nieuwe leden op, maar als er per groep een stuk of drie à vier bij komen zijn we al heel tevreden. We moeten érgens beginnen en zien dit als een opmaat naar meer.”

Ook Ard Schenk, die sinds dit seizoen ambassadeur van het schoonrijden is, levert volgens Kallen een positieve bijdrage aan het imago van de sport. “Als het enigszins mogelijk is probeert hij bijvoorbeeld bij de clinics aanwezig te zijn en dat lukt vaak. Dat vindt hij leuk, want dan kan hij én zelf rijden en mensen aanspreken.”

Ook de film ‘Schoonrijden met Ard Schenk‘ doet het goed. Hij wordt regelmatig vertoond en is ook te bekijken op schaatsen.nl en schoonrijden.nu. “Er is door een professioneel bureau nog een andere film gemaakt, over de technische kant van het schoonrijden. Daar heeft een aantal rijders aan meegewerkt. Die film is weer heel goed bruikbaar bij trainingen en demonstraties. Het helpt schaatsers, qua techniek, de puntjes op de i te zetten.”

Volgende stap

Maar ook het feit dat de sport schoonrijden sinds november 2013 op de Nationale Inventaris Immaterieel Cultureel Erfgoed is geplaatst heeft veel publiciteit opgeleverd. “Allemaal goed én hard nodig”, zo vindt Kallen. “Je kunt het negatief bekijken en zeggen: er zijn maar weinig mensen die de sport beoefenen. Maar je kunt ook de positieve kant benadrukken: kijk eens wat we met deze mensen allemaal hebben bereikt! Want de sport zit duidelijk in de lift.”

Het bestuur van de LVS denkt inmiddels al weer na over de volgende stap. “We hebben ideeën om de jeugd nog meer bij onze mooie sport te betrekken en ook voor hen clinics te gaan geven. Niet om ze nu direct allemaal aan het schoonrijden te krijgen, maar in ieder geval om die groep ermee te laten kennismaken: dat ze weten dat dit óók schaatsen is.”

“Contacten met hardrijders zijn er al veelvuldig. Uit die hoek is belangstelling voor het technische aspect van schoonrijden. Want we worden al gevraagd om demonstraties bochten draaien en ‘buitenom rijden’ te geven. Dat is een compliment dat het schoonrijden zeker verdient.”

Tekst: Marjon Labordus
Foto: Sander Chamid
Bron: schaatsen.nl