post

BLOEMENBOKAAL weer thuis bij de LVS

Op 24 september 2017 kwam via de redactie een mail bij het bestuur van de LVS binnen van de zoon van mevrouw Toos Brinkmeijer-Koelemeij. Deze heer Fred Brinkmeijer had op zolder een bokaal staan die zijn moeder 3x heeft gewonnen met schoonrijden op natuurijs. Dit is de zilveren “Bloemenbokaal” of “Rozenkrans”.

Hier het beknopte verhaal van deze bokaal.  
Nadat een eerder ingestelde wisselbeker door mevrouw T. de Boer-Blaauboer 3 x was gewonnen bij de Nederlandse kampioenschappen Schoonrijden voor dames op natuurijs, stelde de KNSB in november 1922 een nieuwe prijs beschikbaar voor het schoonrijden voor dames in de vorm van een zilveren bloemenbokaal, onder de naam “Jubileum-prijs. Deze prijs zou definitief in het bezit komen van diegene die de ‘Bloemenbokaal’ in het jaar dat de schaatsbond 50 jaar zou bestaan, veroverde.
In het seizoen 1932/1933 werd de bokaal bij het NK in Groningen definitief eigendom van alweer mevrouw T. de Boer-Blaauboer. Zij stelde deze bokaal met speciale houten kist echter wederom ter beschikking voor het NK schoonrijden voor dames.
Na diverse winnaressen won mevr Toos Brinkmeijer-Koelemeij 3x achtereen het NK op natuurijs (1948, 1954 en 1955). In 1948 was de houten kist er niet meer bij, waarschijnlijk als kachelhout gebruikt tijdens de hongerwinter. De fraaie deksel bestaat nog steeds en is te zien in het Hindelooper Schaatsmuseum. In 1963 kwam er een einde aan de ’Bloemenbokaal’ als ereprijs. Mevrouw Toos Brinkmeijer-Koelemeij was niet van plan om, na 3 x de prijs gewonnen te hebben, deze prijs opnieuw ter beschikking te stellen en deze bokaal is altijd in haar bezit gebleven. Het gehele verhaal en het vervolg van de prijs is te lezen in het boek ‘Het Schaatsenrijders Boek’, hetgeen is uitgegeven ter gelegenheid van het 50-jarig jubileum van de Landelijke Vereniging van Schoonrijders. Dit boek is geschreven door Ron Couwenhoven en Huub Snoep.

      

Onze voorzitter, Annemarie Zandbergen, heeft de prijs opgehaald, zeer goed opgepoetst en het rooster gerepareerd. De bokaal zal op de ALV en LVS-dag van 31 oktober 2017  te bewonderen zijn. Daarna wordt de bokaal, op verzoek van de heer Fred Brinkmeijer,  in een van de vitrines over schoonrijden en schaatsen bij de ijsbaan in Hoorn geplaatst. De bokaal blijft eigendom van de LVS. Uiteraard danken wij de familie Brinkmeijer voor het schenken van de bokaal.

post

Schoonrijden terug in Haarlem?

Nu het midden terrein van de Ijsbaan Haarlem een overkapping heeft gekregen leek het de directeur van die ijsbaan het leuk om de schoonrijders daar kennis mee te laten maken.
Deze uitnodiging hebben we van harte aangenomen. In samenspraak met hem hebben we nu de beschikking gekregen over anderhalf uur ijs en wel op 13 maart aanstaande. Wij zijn dan van harte welkom op de 60×30 baan en onze sport te promoten. Tijdstip: van 19.45 tot 21.10 uur. Het zou leuk zijn als er ook ervaren schoonrijders die avond er bij kunnen zijn. Ik denk hierbij aan rijders die in de omgeving van Haarlem wonen en nu in Alkmaar, Hoorn, Utrecht en Zoetermeer rijden. Uiteraard zijn de andere trainingsgroepen ook van harte welkom. De oudleden zullen voorzover daar de adressen nog bekend van zijn ook uitgenodigd worden. Verder hebben we alle ijsclubs die in Haarlem het ijs gebruiken op de hoogte gebracht met het verzoek dit onder hun leden bekend te maken. We hopen op veel geïnteresseerden die kennis willen maken met het schoonrijden. Kijk op de site van de ijsbaan hoe de baan er nu uitziet. Verdere informatie te verkrijgen bij Arie van Diest. 06-28263403

post

‘Schoonrijden moet je vooral op gevoel doen’

UTRECHT – Het grootste deel van de rijders bij het NK schoonrijden beoefent de sport al jaren. Uitzondering is Mart Kuiper uit Heerhugowaard. Hij is één van de nieuwelingen dit jaar en wordt door zijn mederijders een ‘aanstormend talent’ genoemd.

Dit seizoen eindigde hij vaak op één van de onderste plaatsen, maar daar zit hij niet mee. “Ik ben net begonnen en moet nog veel leren. Dat komt vanzelf, ik ben in verhouding één van de jongsten. Ik rijd nu bijvoorbeeld ook nog marathons. Weliswaar op laag niveau, maar het is toch een heel andere discipline.”

“Bij schoonrijden komt een heel andere techniek kijken. Maar ik vind het mooi en kwam via Henk Wartenhorst, die bij dezelfde club zit als ik en met wie ik al jaren rondjes rijd, in aanraking met het schoonrijden. Ik heb vorig seizoen een paar proeflessen mee gedaan en toen werd er al meteen, lekker op z’n Westfries, gezegd: ‘nou, jij kan wel pittig schaatsen, doe eens aan een wedstrijd mee’.”

“Dat leek me wel wat, dus ben ik me gaan verdiepen in de theorie en de techniek en heb dat geprobeerd te vertalen naar mijn eigen lichaam op het ijs. Want dat is best lastig: je moet statig rijden, maar ook elegant. Ik ben ook best lang met het materiaal bezig geweest.”

“Nu ga ik proberen mezelf te verbeteren, want ik heb nog wel eens de neiging om het té goed te willen doen. En dan gaat het juist fout. Dat moet ik nog afleren, want met schoonrijden moet je vooral op je gevoel werken.” Dat lukte in Utrecht: Kuiper eindigde verrassend als derde!

Emile Kallen

Emile Kallen, voorzitter van de LVS (Landelijke Vereniging van Schoonrijders) en één van de tien juryleden tijdens het NK, is blij met nieuwe gezichten. “Dat is goed voor de sport.”

Daarom is hij ook zo blij met de enthousiaste aanmeldingen voor de trainerscursus die dit voorjaar van start gaat. “Twaalf cursisten op een ledental van tweehonderdvijftig is veel, dat is super. Het is ook een mooie mix van dames en heren, Hoofdklasse- en A-rijders en uit alle trainingsgroepen in Nederland. Het wordt tijd dat het trainerskorps een beetje wordt opgeschud voor de toekomst.”

Later in het jaar begint er eveneens een jurycursus en ook daar verwacht Kallen veel van. “We hebben heel hard nieuwe juryleden nodig. We lopen hier vandaag met wel z’n tienen, maar dan mag er ook geen eentje uitvallen…”

Riet van Diemen

Aandachtig toeschouwer Riet van Diemen, inmiddels 85 jaar, bekijkt zowel rijders als jury kritisch, en met gemengde gevoelens. “Tot een paar weken geleden stond ik zelf nog op het ijs, want dat schoonrijden doe ik zo graag. Maar ik voel me niet meer helemaal zeker op m’n schaatsen en dacht: moet ik wachten tot ik een keer val en het gevaar opzoeken? Toch maar beter van niet, al gaat het me wel aan het hart, want het is een machtige sport.”

Van Diemen werd zelf verschillende keren nationaal kampioen en houdt nu in de gaten hoe de anderen het doen. “Vergis je niet, het is een zeer technische sport en de jury let overal op: houding, afzet en of de deelnemers naar het ijs kijken, want dat mag niet.”

Ze vindt het jammer dat er niet meer publiek is. “Het is zo mooi om te zien, er zou echt meer ruchtbaarheid aan gegeven moeten worden. Maar door het gebrek aan natuurijs deze winter hebben de mensen de schoonrijders weinig in actie kunnen zien. Dus ook niet in klederdracht, zoals we twee jaar geleden nog in Hindeloopen een demonstratie hebben gegeven. De mogelijkheid om reclame te maken valt een beetje weg.”

Tekst: Marjon Labordus
Foto: Sander Chamid
Bron: schaatsen.nl
post

Favorieten maken het waar bij NK Schoonrijden

UTRECHT – Traditioneel is het NK op de Vechtsebanen in Utrecht voor de schoonrijders de afsluiting van het seizoen. Er wordt gestreden op het scherpst van de snede, want het gaat immers om de nationale titels. Dit jaar is de spanning iets minder dan in voorgaande edities: het zijn vooral de favorieten die hun rol waarmaken. Voor Henk Wartenhorst is het zelfs al de dertiende keer op rij dat hij kampioen wordt!

De damescompetitie is wel eens spannender geweest: er waren seizoenen dat drie dames om en om de regionale wedstrijden wonnen en het er tijdens het NK extra fanatiek aan toe ging.

Gedreven waren de dames zeker in Utrecht, maar nadat Alie Hakkert al vier van de vijf open kampioenschapswedstrijden – in Nijmegen, Zoetermeer, Alkmaar, Tilburg en Deventer – had gewonnen, werd ook het NK een prooi voor haar.

Hoewel de tweede ronde in punten door rivale Wil van Schaik werd gewonnen, was de voorsprong van Alie na ronde één al zo groot dat de titel uiteindelijk toch ruim naar haar ging. Het brons was voor Thea den Hollander, die dit hele seizoen al bijzonder constant presteerde.

Wartenhorst

Henk Wartenhorst is bij de mannen al jaren een fenomeen. Hij werd al twaalf keer eerder Nederlands kampioen, maar bleef vooraf in Utrecht toch bescheiden. “We gaan het weer proberen”, zei hij tijdens het inrijden en dat deed hij. En ook deze keer stak hij, niet alleen tijdens het NK maar gedurende het hele seizoen, met kop en schouders boven de rest uit.

Wartenhorst won alle wedstrijden en bleef ook in Utrecht de nummers twee en drie, Piet Heneweer en Martin Reen, ruim voor. Het onderlinge verschil tussen hen is veel kleiner, dus het gevecht tussen ‘de rest’ was tijdens het NK eigenlijk spannender dan de strijd om te titel: de dertiende voor Wartenhorst!

Bij de paren kwamen de toppers opnieuw in actie. Alie Hakkert en Piet Heneweer eindigden gedurende het seizoen al vier keer als eerste, dus ook hier was het geen verrassing dat zij er met de titel vandoor gingen. Henk Wartenhorst probeerde nog wel met twee verschillende partners hun hegemonie te doorbreken, maar dat leverde hem niet meer op dan een tweede én derde plaats.

Het zilver deelde hij met Wil van Schaik, het brons met Thea den Hollander. Al mag nog wel vermeld worden dat de winnaars van de afgelopen jaren, het echtpaar Jaap en Gerda Plakman niet meededen aan het NK. Zij reden dit seizoen alleen de wedstrijd in Zoetermeer en wonnen die.

In de A-klasse was bij de heren wel een verrassende uitslag. Daar deed Ton Rosloot erg zijn best om zijn grote rivaal Nico Glas nu eens te verslaan. Dat lukte ook deze keer niet. Maar opvallend was beslist wel de derde plaats voor debutant Mart Kuiper, die het hele seizoen onderaan bungelde in de uitslag, maar nu het er écht om ging boven zichzelf wist uit te stijgen. En daar was hij zelf nog het meest verbaasd over!

Tekst: Marjon Labordus
Foto: Sander Chamid
Bron: schaatsen.nl
post

50ste editie Kouwe Drukte

Verzamelkring Stichting De Poolster heeft in april het 50ste nummer van haar periodiek Kouwe Drukte uitgegeven. Dit nummer bevat een Canon van de Winter met 50 items die door bestuur en donateurs is samengesteld. De canon gaat over schaats- en ijsverhalen vanaf de 12e eeuw tot heden en elk item is voorzien van leuke en bijpassende illustraties.

Verzamelkring Stichting De Poolster is in 1974 opgericht. De 160 leden verzamelen historische objecten en informatie die te maken hebben met de schaats- en wintercultuur in Nederland. Het bevat uiteenlopende onderwerpen van Elfstedentocht tot (schaats)- postzegels, van de geschiedenis van de schaats en het schaatsen tot tegeltjes met ijstaferelen. Vrijwel alle schaatshistorici en musea waarin de schaatscultuur een prominente rol speelt zijn lid van De Poolster. Door haar publicaties en onderzoek houdt De Poolster het Nederlandse schaatsculturele erfgoed levend.

In het 50ste nummer van Kouwe Drukte is ook aandacht geschonken aan het schoonrijden. Het artikel “1600 tot heden Schoonrijden”, geschreven door LVS-secretaris Wiebe Blauw, staat op pagina 14. U kunt het 50ste nummer hier lezen: Kouwe Drukte – editie 50.

Meer informatie kunt u vinden op de website www.verzamelkringdepoolster.nl. Daarop vindt u ook eerder verschenen nummers van Kouwe Drukte.